"Bizim" İçişleri Bakanlıkları Ülkesi ve "Küçük Peevski’ler" İçin Siyasi Kast – Ardino24 Yorumu

"Bizim" İçişleri Bakanlıkları Ülkesi ve "Küçük Peevski’ler" İçin Siyasi Kast – Ardino24 Yorumu

Son günlerde absürt bir tiyatroya şahitlik ediyoruz. Birkaç parti aniden İçişleri Bakanlığı’nın (MVR) faaliyetlerini "fark etti" ve ona karşı ses yükseltmeye başladı. İlginç olan şu ki, daha bir yıl öncesine kadar aynı kişiler bakanlıkla hiçbir sorun yaşamıyordu. Neden mi? Çünkü o zaman onların gözünde o, "bizim İçişleri Bakanlığımız" idi. Bugün ise artık "onların" olmadığı için düşman ilan edildi.

Soruyorum: İçişleri Bakanlığı siyasi merkezlere mi ait, yoksa Bulgaristan vatandaşlarına mı? Bakanlık, seçim zaferi için halkın oyundan daha ne zamana kadar önemli olacak? Görünen o ki, bu partiler için önemli olan halkın iradesi değil, bölge emniyet müdürlüklerinin anahtarlarını kimin tuttuğudur.

Bilim Kurgu Tadında Programlar

Gerçek siyaset yerine bize "temenni tarzında" programlar sunuluyor. Bazıları radikal, bazıları ise düpedüz fantezi ürünü. Her yer "yargı reformu" maddeleriyle dolu ama hiç kimse NASIL yapılacağını söylemiyor. Görev süresi çoktan dolmuş bir Yüksek Yargı Konseyi (VSS) tarafından seçilen ve sistemi üç yıldır "betonlaştıran" Başsavcı Vekili Borislav Sarafov varken bu sistemi nasıl reforme edeceksiniz?

Sağlık sisteminde de durum aynı belirsizlik içinde. Çözüm vaat ediyorlar ama model göstermiyorlar. Bu masalları her akşam mahalle meyhanelerinde dinliyoruz. Aradaki fark şu: "Meyhane siyasetçileri" en azından saflıklarında samimiler; oysa gerçek siyasetçiler bizi, bir doz daha boş vaade inanacak kadar aptal sanıyorlar.

"Küçük Doğancılar"dan "Küçük Peevski’ler"e

Kullandıkları dile bir bakın – tam anlamıyla hoyratça. DPS ve "Vazrajdane"de seviye kritik eşiğin altına düştü. DPS üzerine doğrudan gözlemlerim var: "Büyük lider" Doğan zamanında herkes filozof kesilir, "küçük Doğancılar" gibi davranırdı. Şimdi ise Peevski’nin liderliğinde dil; sokak ağzına, jargona ve saldırganlığa dönüştü. Bugün sadece bir Peevski’yi değil, onunla yarışan binlerce kopyasını – yani "küçük Peevski’leri" dinliyoruz.

DPS seçmeninin neden tek bir kişiye bu kadar bağımlı tutulması gerektiğini anlamıyorum. Oy veren insanlar, parlamentodaki temsilcilerinden çok daha ileride ve kültürlüler. Onlar şahıs kültünü değil, fikirleri hak ediyorlar.

Sonuna Kadar Seçim mi, Yoksa Başka Bir Gezegende miyiz?

Kampanya, "kırmızı çizgiler" çizme yarışına dönüşmüş durumda. Kimse kimseyle konuşmak istemiyor, kimse çıkış yolu sunmuyor. Önerim şu: Bu seçimleri doğrudan pas geçelim ve on üçüncü sıradaki bir sonrakine gidelim. Gerçekleşmeyecek bir hükümet kurma çabasıyla neden vakit kaybedelim?

35 yıldır "temenniler" için oy veriyoruz. Sonuç mu? Dibine bile vurmadık – dibin dibini kazıyoruz. Parlamentoya bakınca insan Avrupa'da değil de başka bir gezegende olduğu hissine kapılıyor.

Değerli Seçmenler,

Net cevaplar talep edin! "Yapacağız" sözleriyle yetinmeyin. "NASIL?" diye sorun. Çocuklarımızın yıllarını da heba etmemek için, şimdi vaktimizi boşa harcamayı bırakmalıyız.

Dikkatle değil, aklınızla oy verin!