Farklı Düşünme Zamanı Geldi: Şeytan Köprüsü Ardino'daki Tek Değer Değil!
Fransa Milli Günü vesilesiyle Belediye Başkanı Müh. İzzet Şaban'ın gerçekleştirdiği bu jest şüphesiz güzel bir adım, ancak belediye yönetiminin artık bu eski plağı değiştirme zamanı gelmedi mi?
Yaklaşık 36 yıldır her Ardino belediye başkanı hep aynı şeyi hediye ediyor – Şeytan Köprüsü tabloları, ara sıra da alçı veya ahşap oyma işleri... ama yine Şeytan Köprüsü üzerine. Bunun bölgemizin en tanınan sembolü olduğunu anlıyoruz, fakat bu protokol şablonu artık çoktan eskidi, kabak tadı verdi ve tamamen hayal gücü eksikliğini gösteriyor. Ardino'nun dünyaya tanıtılmayı hak eden başka doğal güzellikleri, eşsiz tarihi, "Kartal Kayaları" (Orlovi Skali) gibi antik tapınakları veya yerel zanaatları yok mu?
Fransızların Gözünden Sanat: İsimsiz Bir Hediye Neden Büyük Bir Protokol Hatasıdır?
Bu buluşmada son derece kötü bir izlenim bırakan bir başka büyük eksiklik daha var. Belediyenin resmi paylaşımında hediye ile övünülüyor ama bu tablonun ressamı kim? Sanatçının adı neden belirtilmemiş?
Eğer bizim belediyecilerimiz Fransız ruhunu ve kültürel diplomasisini araştırma zahmetine katlansalardı, şu temel gerçekleri bilirlerdi:
Sanatçı ile eser arasındaki bağ bir kanundur: Fransa, 19. yüzyılda Victor Hugo'nun öncülüğünde yasalara giren "droit moral" (sanatçının manevi hakkı) kavramının anavatanıdır. Bir Fransız için imzasız ve isimsiz bir tablonun kendi başına hiçbir değeri yoktur. Eser, ancak yaratıcısının biyografisi, karakteri ve ruhuyla "yaşar". İsimsiz bir tablo hediye ederek onlara sanat değil, sadece ruhsuz bir nesne vermiş oluyoruz.
Fransızlar sadece bir tuval değil, "hikayeler" satın alır: Fransız diplomasisinde en çok değer verilen hediyeler, arkasında kişisel bir hikaye barındıranlardır. Fransız Büyükelçisi için bu tablonun Ardinolu yerel ve kendi kendini yetiştirmiş bir yetenek, belediyenin resim okulundaki bir çocuk veya ilginç bir kadere sahip bir sanatçı tarafından yapıldığını öğrenmek çok daha anlamlı ve heyecan verici olurdu. Bu anlatı olmadan, tablo sıradan bir ofis süsüne dönüşür.
Entelektüel emeğe saygısızlık: Ressamın adını gizlemek (veya bilmemek), Fransızların sanatçıya saygı anlayışına karşı yapılmış büyük bir saygısızlıktır. Fransa'da sanat bir devlet politikası ve temel bir değerdir; orada isimsizlik, entelektüel emeğin hiçe sayılması olarak kabul edilir.
Fransa Büyükelçiliği'ndeki resmi bir davete gidip sanatçısı belirtilmemiş bir tablo hediye etmek, bu hediyenin Fransız protokolü ve zihniyeti hakkında en ufak bir fikir sahibi olunmadan – sadece son dakikada, adet yerini bulsun diye seçildiğini gösteriyor.
Ardino belediye başkanlarının artık daha modern ve yaratıcı düşünmeye başlama zamanı geldi. Şeytan Köprüsü bir yere kaçmıyor, ancak belediyedeki protokol ve kültürel durgunluk fazlasıyla göz önünde.